…….
- – mas madali palang tanggapin ang isang ‘mabigat na bagay’ kung ang titignan mo ay kung paano nito maiaangat lalo ang pagkatao mo.
- – na minsan sa buhay, may nangyayaring “pagsasadula“. sa husay ng pag-arte di mo namamalayan ikaw na pala ang naging “kontrabida“. yun nga lang napagtanto mo yun, nung takpan na ang telon.
- – sa tunay na pag-iibigan, di kelangang magkunwari. mangyari mang merong ganun, malamang sa malamang… isang lokohan lang yun.
- – “practice what you preach”… na hanggang ngayon pinapraktis ko pa din.
- – malalakas ang kutob ng mga babae na dapat din pagkatiwalaan (minsan). IMHO
- – sa lahat ng pagkakataon, importanteng maging matapang para harapin ang isang gusot na alam mong sa umpisa palang ay ikaw lang din naman ang may pakana.
- – ang “pagpapahalaga” kapag dinadaan sa matatamis na salita, nakakamamatay. nakakapagpaubos ng tiwala.
- – “pagkukunwari”. di yan kelangan para sa sariling kapakanan. baka sa bandang huli, pati sarili mo….itinatakwil ka na.
- – iba’t ibang lebel ang pagkakaibigan, at sa tatlong tao na nanatili sa tabi ko, kasama ng mga salitang nakakapag pagising sa akin, nakatatak na kayo sa puso ko. salamat. maraming, maraming salamat.
- – nakakatakot na ang salitang “pinoprotektahan”.
- – katulad ng isang “coin”, may dalawang “mukha” ang mga kwento. suwerte ko na kung doon ako natapat sa masasaya at positibo.
- – kahit pala ang cellphone, walang silbi kapag inaatake ka na ng mga kahinaan mo.
- – “lessons learned the hard way“. ang hirap pala kainin ng mga salitang minsan ay isinuka ko na rin.
ang pagiging positibo sa buhay ay mas madali pala kung sa pagtanaw mo nito ay kasama ang isang dasal at ng mga taong “totoong” nagpapahalaga sa iyo, kagaya ng pamilya at malalapit na kaibigan. dahil sa panahong wala ka nang masuotan, sila lang ang may pusong handang umunawa sa mga pinagdadaanan mo…. kailanman, di nakakababa ng pagkatao ang lumapit, tumapik sa balikat at sabihing nanghihina na ako, sa mga taong minsan ay akin na ding tinalikuran.
===========
at sa iyo, na minsan ko nang pinagkatiwalaan ng puso ko, salamat…
tinatanaw kong “isang pabor” ang mga nangyari.
… isang pabor …
… isang aral …
isang “sitwasyong”… di ko na gugustuhing balikan pa….
=====
bukas, panibagong araw…
kaya, smile 🙂 ……. live well & stay happy! 🙂
hello,miss tutubi.
mukhang matinik ang landas na niliparan ng mga pakpak mo ah?
di bale,andito ka na ulit at iyon ang mahalaga.aminado kang natuto,sa madali o mahirap mang paraan,ang mahalaga…may natutunan.
ok.nasabi mo na lahat kaya hello na lang.
oo nga Duking.. salamat sa muling pagbisita.
magandang araw! 😀
na minsan sa buhay, may nangyayaring “pagsasadula“. sa husay ng pag-arte di mo namamalayan ikaw na pala ang naging “kontrabida“. yun nga lang napagtanto mo yun, nung takpan na ang telon.>>>>>>> Di mo ba alam na nakasalaylay ang buhay ng drama sa kontrabida..dahil kung walang kontrabida wlang magiging papel ang bida…..weeeeee..hahahaha!
Base kya ako hmmmm..
kaw mahilig talaga sa teleserye ahaha
churi naman, si duking ang nka base (ata)
wahahaha, ate k, kani man tong gi-elis naku nga theme before naku gbalik sa old theme… magsoon jud ta…hahahaha
korek! tommorrow is an new day… nasa satin kung pano natin haharapin ang kahinaan.. pero mas pipillin kung ngumiti habang hinaharap ito.
yeabah! 😀 sarap ng feeling weeeeee
ay mao ba. wahaha ala jud ko kabalo nen ay.
hala noh?
hmmmmm damang-dama ko ang mga emosyon na nakabalot sa iyong akdang ito tutubi… di ko man alam ang iyong pinagdadaraanan at di man ako kasali sa tatlong taong sinabi mo sa itaas, dasal ko na sanay hindi mawala ang tiwala mo sa iyong sarili at ang mga ganyang bagay ay pagsubok lamang sa iyong buhay…
well said Jong. wag kang mag alala…minsan ka rin namang naging parte ng mga panahong kelangan ng iba ng taga translate. (di ko yun nakakalimutan wahaha)
salamat kaayo Jong!. 😀
hindi ko nman alam yun eh.. ahahaha kasi busy din ako sa boypren kong OFW 😀 sinasagot ko lang ang tinatanong 😀 kala ko proyekto yun LOL
nyahahaahah 😆 bantug ra Jong. salamat sa pagkomento ug balik
HAHAHAHA 😀 ingon man gud sya nga :ano ibig sabihin nito, paano to sasabihin sa bisaya,etc… 😀
ang mahlaga, ay importnte. ay anu beh. lol
congrats K. u just did the right thing.
bangon na oist, may klase pa tyo!
weh?
w8 nyo ko, malelate ako ahahah.
lantoy, i owe u one this time. basta, basta.
salamat 😀
im happy for u ate! finallyyyy !!! edi tuloy na tlga yun plano?
welkam back (sa pagkakatulog) ms.school girl! wahaha
eesgeeee wuhoooo!! salamat working girl! 😉 😆
another lesson learned. i’m so proud of u bunso. btw, next time i-close mo lahat ng windows na inopen mo. nahanap ko tuloy tong kuta mo.haha.
ayy. ang daya….
sensya na, nagmamadali na kanina eh. late na kasi.
haha pati susi naiwan.
salamat te.
there’s so much more that life could offer. grab the chance while you still can. dito lang kami sa likod mo. luv u kulot.
ayyyyy. makalagot jud ka ‘te. hala ka imo ko gipahilak. hehe. luv u too ate ko.
Salamat sa inumang walang humpay, ikaw lang ang naglasing sa akin ng ganun, at hanggang ngayon ang hapdi ng pwet ko dahil sili pala yon at hindi mani..walandyo.
Nex time kapag warat ulit, inuman tayo tol.
maraming salamat din kahit tinulugan mo lang ako ‘tol. akala ko pa naman ako yung olats sa inumang yun!
Mantakin mong, ikaw ang naunang matumba?
sa susunod yung BBQ na dilis na ang pulutan.
hihintayin kita sa may kanto nina aling duday ha?
Sige, madaya si Aning, namumulutan lang, matakaw sa pulutan.
Pwedeng tuba naman? Nakakamiss ang tuba ah..Sa batangas marami non eh.
ibig sabihin, matakaw si Aning sa sili Teng? rekwes tayo kay aling duday neks taym.
bakit kayo lang?..di nyo ko isasali?..hahaha
naku, ulyanin na ang bunso.
Minsan nakakatamad magplantsa ng sariling gusot. Minsan sa sobrang tamad o takot sa iba na lang pinapaplantsa. Kung ayaw pa rin, sinusuot na lang kahit gusot. Ang mahalaga miss natuto ka na. Experience is the best teacher ika nga.
nakakatamad talaga magplantsa lalo na’t alam mong marami pa namang pede isuot.
tama ka sa sinabi mo. salamat sa pagbisita sir 🙂