abot hanggang batok ang ngiti ko nang minsan kang napadaan sa bahay namin. alam ko kasing iba ang daanan mo pauwi, at bibihira lang sa isang taon kang mapapadpad sa baryo namin. pero sa araw na yun, kakaiba ang naramdaman ko.
abot hanggang batok ang ngiti ko nang minsan kang napadaan sa bahay namin. alam ko kasing iba ang daanan mo pauwi, at bibihira lang sa isang taon kang mapapadpad sa baryo namin. pero sa araw na yun, kakaiba ang naramdaman ko.